fbpx

Je faalt pas als je opgeeft

Op het moment dat je jezelf een doel stelt wil je ineens koste wat kost dat doel bereiken. En het liefst gisteren. Of het nou gaat om afvallen, meer spiermassa kweken of meer geld verdienen. Je hebt het in je hoofd dus het gaat gebeuren!

Maar alle voorbeelden die ik net noem (en honderden andere) vergen heel veel tijd. Met daarbij een serieuze verandering in je gedrag. Om af te vallen zul je een nieuw eetpatroon moeten ontwikkelen en dat heeft tijd nodig. Voor spiermassa heb je (vele) tientallen trainingen nodig in combinatie met voldoende rust en herstel. Om meer te verdienen moet je of promotie maken of meer klanten zien te vinden.

Dit heeft allemaal tijd nodig. En in het geval van voeding (of het consequent trainen) kan ik je alvast garanderen dat je een keer de fout in gaat. Je gaat 100% een keer terugvallen in je oude gedrag. En het blijft niet bij die ene keer.

En dat is oké. Je kan je hele leven niet in één dag veranderen. Werk aan één klein onderdeel totdat je dat onder controle hebt en ga dan verder met het volgende stukje.

Maar in de tussentijd gaan er dus dagen, weekenden of zelfs weken zij waarin je het verkloot. Waar je “per ongeluk” 16 bier naar binnen tikt, de McDonalds als lunchroom ziet en een pizzakoerier berooft van zijn scooter en pizza.

Je gaat je op die momenten rot voelen en vinden dat je hebt gefaald. Maar falen bestaat alleen als je opgeeft. En opgeven omdat je één keer even niet hebt gedaan wat je van plan was is echt heel dom.

Een voorbeeld: je wil de hele week van de koekjes afblijven. Maar op vrijdagavond ben je alleen thuis en pak je toch één koekje. Je baalt van jezelf en bent boos, teleurgesteld (is altijd veel erger!) en denkt: fuck it. je geeft het op.

Je schuift de rest van die doos ook maar naar binnen. Want: je hebt het vandaag toch al verkloot.

Hetzelfde voorbeeld maar dan anders. je komt op dinsdagochtend uit je huis bij je auto aan en één of andere dwaas heeft één (1) deuk in je auto gereden. Je baalt, bent boos op de onbekende eikel en denkt: fuck it. je geeft het op.

Je loopt terug naar kantoor, pakt de honkbalknuppel uit de gang en mept er nog 9 deuken bij. Want: de auto heeft toch al een deuk.

Zie je nu hoe gek het is als je het naar iets anders dan jezelf vertaalt? Het feit dat je ergens een klein foutje maakt betekent niet dat je er maar een cluster-fuckup (goed woord dit!) van moet maken onder het mom: ik heb de grootste fout in mijn leven gemaakt, nu valt alles in elkaar en moet ik helemaal los gaan. Doe normaal. En pak de draad weer op.

En of het nou 1 koekje of een hele maaltijd is geweest: het is een op zichzelf staande situatie die niks zegt over het proces waar je inzit. Het is één druppel mislukking in een hele oceaan van goede beslissingen.

Dus voor de volgende keer: kop omhoog en doorgaan met het plan. Zolang je doorgaat kom je uiteindelijk waar je wil zijn. Hooguit met wat vertraging maar who cares.

Je hebt wel een lekker koekje op.

By | 2019-02-13T14:36:55+00:00 13-02-2019|